Visie

pathway– Pathways beschouwt de jongere als tijdelijk verstrikt geraakt in moeilijkheden en beschouwt het haar taak om met de jongere en gezin aan de slag te gaan om de moeilijkheden aan te pakken.
– Pathways ziet de residentiële behandeling als een overgangsfase in het leven van de jongere gericht op een positief welbevinden, competentie en toekomstperspectief. Zo vormt Pathways een schakel in de hulpverlening en het leven van de jongere.
– Pathways kiest voor een geïntegreerde aanpak via opvoedend behandelen – behandelend opvoeden in nauwe samenwerking met de context van de jongere en inschakeling van de ziekenhuisschool.
– Pathways bouwt een leefgroepwerking uit waar de jongere tegelijk door ervaren én feedback door leeftijdsgenoten kan oefenen met sociaal gedrag (oefenen in samen leven).
– Pathways en haar medewerkers zien het als hun opdracht om mee het motivatieproces voor verandering in gang te zetten.
– Het afdelingsklimaat op Pathways is een warm en sensitief opvoedingsklimaat waar we grenzen en sturing geven aan de jongeren. Onze autoriteit wordt gekenmerkt door aanwezigheid en nabijheid, door het onder controle houden van en het verantwoordelijk zijn voor ons eigen gedrag, het weten dat we er niet alleen voor staan (netwerk) en door uitstellen van reageren zolang emoties te hoog zitten (geweldloosheid).
– Pathways investeert in een sterk team samengesteld uit mensen met verschillende opleiding (multidisciplinair) die elk vanuit een eigen invalshoek/achtergrond bijdragen en samenwerken om te begrijpen wat er aan de hand is (diagnostiek als verhaal met betekenis), de jongere en zijn gezin/context te ondersteunen in het verwerven en terugvinden van de eigen competentie (krachtgericht werken) en optimale groeikansen te geven (oefenen, ervaren).
– Pathways werkt nauw samen met de context van de jongere (bondgenoot in het behandelproces) en laat jongeren de kans om te oefenen in de eigen omgeving bijvoorbeeld tijdens het weekend.
– Pathways combineert ruime ervaring in het werken met deze jongeren met wetenschappelijke evidentie. Tegelijk erkent Pathways het broze van ons handelen en het net onvoorspelbare resultaat dat ons handelen in zich draagt.
– Pathways zoekt complementariteit met de diensten rond drugspreventie en streeft een samenwerking met de ambulante geestelijke gezondheidszorg, integrale jeugdhulp en drughulpverlening na.
– Pathways is actief in verschillende overlegplatforms.

Visie op druggebruik

Als een opname op Pathways noodzakelijk is, betekent dit dat druggebruik een belangrijk probleem geworden is, niet alleen voor de jongere zelf, maar ook voor zijn gezin, de school en zijn omgeving. De opgenomen jongeren zijn in aanleg kwetsbaarder en gevoeliger voor de invloed van drugs en hun levensgeschiedenis toont aan dat druggebruik voor hen geen oplossing is, zoals zij gedacht hadden, maar eerder leidt tot een lawine van problemen. Een drugprobleem staat immers niet alleen. Andere  factoren (jeugdpsychiatrisch, school, relationeel en gezin, gezondheid, justitie) zijn mede de oorzaak of het gevolg van druggebruik. Deze factoren hebben een negatieve en versterkende invloed op elkaar en beïnvloeden elkaar op een complexe manier.

Het leven en de ontwikkeling van jongeren met een ernstig drugprobleem staat stil en de jongeren nemen hun ontwikkelingstaken niet meer op. Hun leven gaat de verkeerde kant op; zij raken verstrikt in een cluster van gedrags- en emotionele problemen. Drugs worden belangrijker dan  familie, school, zelfontplooiing en groei naar volwassenheid. Drugs gaan het leven en de persoonlijkheid van de jongeren beheersen, bepalen en veranderen. De jongeren gaan leven en denken in een eigen wereld, waarbij zij de werkelijkheid vervormen en ontkennen. Zij geraken meer en meer op een zijspoor en geven uiteindelijk toe dat zij hun leven en hun vrijheid nauwelijks nog in handen hebben. ‘Drugs krijgen je te pakken’ en de jongere wordt de brokkenpiloot van zijn eigen leven. Drugs kunnen hen én tot dader én tot slachtoffer maken van beschamende en beangstigende ervaringen, die leiden tot schuldgevoelens, minderwaardigheidgevoelens en agressie. De kloof tussen de ouders en hun gebruikende kinderen, de kloof tussen gebruikende en niet-gebruikende jongeren wordt groter en de jongere komt meer alleen en in de kou te staan. De jongere vindt enkel aansluiting bij andere druggebruikers, waardoor zijn/haar leefwereld verder verglijdt in zelfbedrog en schijnvriendschap. Hij/zij wordt een schaduw van zichzelf en van wie hij/zij wou zijn en worden.

Het druggebruik is een chronisch en complex probleem en het behandelteam van Pathways maakt samen met de jongere en zijn gezin een oefening in realisme. Wij bekijken samen hoe het druggebruik gegroeid is, wat maakt dat het is blijven bestaan, welk aandeel de omgeving heeft en welke hulp de jongere nodig heeft om zijn eigen leven terug in handen te nemen en de eigen positieve mogelijkheden terug te benutten.

Voor druggebruikende jongeren bestaat geen pasklare oplossing meer. Jongeren hebben ondertussen een gevoeligheid voor drugs ontwikkeld en drugs zijn een valse instant oplossing voor problemen geworden. Druggebruik heeft de jongere aangetast in veel aspecten van de persoonlijkheid en het functioneren. Het stoppen met gebruik zonder hulp wordt heel moeilijk. Het herstelproces dat te vergelijken is met een pijnlijke revalidatie, vereist moed, inzet en volharding. Dit kan de jongere enkel opbrengen met sterke ondersteuning van zijn gezin, het behandelteam van Pathways en mensen die om hem/haar geven. Pathways kan geen pasklare oplossing bieden, wel therapeutische hulp en steun voor de jongere en het gezin, in deze zoektocht naar een beter en gezonder leven.

Pathways zoekt complementariteit met de diensten rond drugspreventie en streeft een samenwerking met de ambulante geestelijke gezondheidszorg en drughulpverlening na. Zo vormen we een schakel in het hulpverleningscircuit voor druggebruikende jongeren.